HGH Fragment 176-191 to końcowy odcinek 16 aminokwasów cząsteczki ludzkiego hormonu wzrostu, odpowiadający tej jej części, która wiąże się z rozkładem tłuszczu. W odróżnieniu od pełnego hormonu wzrostu nie ma fragmentów wiążących receptor, więc nie podnosi poziomu IGF-1 i nie wywołuje działania anabolicznego.
W badaniach na myszach zmniejszał tkankę tłuszczową, ale jedyne opublikowane badanie u ludzi nie wykazało istotnej różnicy. Miejsce tego peptydu wśród cząsteczek wpływających na masę ciała opisuje wpis filarowy o GLP-1.
Co to jest HGH Fragment 176-191?
Cząsteczka ludzkiego hormonu wzrostu składa się z 191 aminokwasów. HGH Fragment 176-191 to jej ostatnie 16 aminokwasów, czyli końcowy odcinek nazywany domeną lipolityczną. Sam ten wycinek zachowuje część aktywności hormonu wzrostu związaną z rozkładem tłuszczu, a traci pozostałe funkcje. W obrocie występuje jako materiał badawczy.
Pomysł stojący za tą cząsteczką jest prosty: wziąć z hormonu wzrostu tylko to, co odpowiada za spalanie tłuszczu, i zostawić resztę. Na tym samym pomyśle oparto zmodyfikowaną wersję o nazwie AOD9604, którą rozwijano jako kandydata na lek przeciw otyłości.
Czym różni się od pełnego hormonu wzrostu?
Pełny hormon wzrostu wiąże się z receptorem i uruchamia szlak prowadzący do wytwarzania IGF-1 w wątrobie. HGH Fragment 176-191 nie ma odcinków potrzebnych do związania receptora, dlatego nie podnosi poziomu IGF-1 i nie daje efektu anabolicznego ani wpływu na gospodarkę cukrową typowego dla pełnej cząsteczki. Zostaje sam wpływ na metabolizm tłuszczów.
Ta różnica przekłada się na oczekiwania. Fragment nie jest słabszą wersją hormonu wzrostu ani jego zamiennikiem. Jest osobną cząsteczką, po której nie należy spodziewać się przyrostu masy mięśniowej, wzrostu siły ani działania na tkankę łączną. Peptydy działające na oś hormonu wzrostu w inny sposób opisuje wpis o peptydach na hormon wzrostu.
Co pokazały badania?
U otyłych myszy fragment zmniejszał tkankę tłuszczową o 12 do 23%. U ludzi wynik był inny. W jedynym opublikowanym badaniu klinicznym, z dawką 300 mikrogramów dwa razy dziennie, nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w utracie masy ciała, składzie ciała ani parametrach metabolicznych między grupami.
Zmodyfikowana wersja o nazwie AOD9604 przeszła szerszy rozwój kliniczny, ale nie osiągnęła głównego punktu końcowego badania fazy drugiej b. W 2007 roku amerykańska Agencja Żywności i Leków odrzuciła wniosek rejestracyjny. Rozwój kliniczny tej cząsteczki w praktyce ustał i od tamtej pory nie pojawiło się badanie, które zmieniałoby ten obraz.
Dlaczego wynik u myszy nie powtórzył się u ludzi?
Taka rozbieżność jest w badaniach nad otyłością regułą, a nie wyjątkiem. Model zwierzęcy jest uproszczeniem: zwierzęta mają inną gospodarkę hormonalną, dostają jednakową dietę i są obserwowane krótko. Człowiek żyje w warunkach, których żaden model nie odtwarza.
Do tego dochodzi kwestia wielkości efektu. Redukcja tkanki tłuszczowej o kilkanaście procent u myszy nie oznacza kilkunastu procent u człowieka, bo punkt odniesienia i sposób pomiaru są inne. Przegląd peptydów stosowanych w sporcie i przy urazach, opublikowany w 2026 roku w Sports Medicine, podsumowuje to wprost: wiele niezarejestrowanych peptydów wypada obiecująco w modelach zwierzęcych, a rzetelnych danych o bezpieczeństwie u ludzi jest niewiele.
Jaki jest status HGH Fragment 176-191 w sporcie?
Zmodyfikowana wersja AOD9604 jest na liście substancji zabronionych Światowej Agencji Antydopingowej w kategorii S0, obejmującej substancje niezatwierdzone do stosowania u ludzi. Agencja potwierdziła to w oświadczeniu z 2013 roku, wskazując, że zakaz obowiązuje od 2011 roku.
Kategoria S0 działa niezależnie od tego, czy substancja poprawia wyniki. Wystarczy, że żaden urząd nie dopuścił jej do stosowania u ludzi. Szerzej o tej kategorii pisaliśmy przy okazji wpisu o zakazie BPC-157 i TB-500 w sporcie.
Dlaczego roztwór szybko traci moc?
Rozpuszczony fragment ulega przewidywalnemu rozkładowi chemicznemu, między innymi przez deamidację i utlenianie. Użytkownicy zgłaszają spadek skuteczności po około dwóch tygodniach przechowywania w lodówce. To krócej niż w przypadku wielu innych peptydów.
Z tego powodu przy tej cząsteczce szczególnie opłaca się pilnować warunków przechowywania: chłodu, ciemności i braku wstrząsania. Zasady dla liofilizatu i dla gotowego roztworu zbiera wpis o przechowywaniu peptydów, a samo rozpuszczanie opisuje wpis o rekonstytucji peptydu.
Jaki jest status prawny i co znajdziesz w sklepie?
Fragment nie jest zatwierdzonym lekiem i pozostaje związkiem badawczym. Rozwój kliniczny w praktyce ustał po niepowodzeniu AOD9604, a w Polsce nie ma zarejestrowanego preparatu z tą cząsteczką. Status całej grupy porządkuje wpis o statusie prawnym peptydów w Polsce.
W ofercie sklepu występuje wyłącznie jako materiał badawczy, w trzech wariantach: 10 mg firmy Nouveaux Ltd., 5 mg firmy Bio-Peptide oraz 5 mg firmy Genheal. Pozostałe cząsteczki wiązane z masą ciała zbiera kategoria peptydy na odchudzanie. Zasady zakupu opisuje strona ostrzeżenia prawnego.
Najczęstsze pytania
Czy HGH Fragment 176-191 podnosi IGF-1?
Nie podnosi. Fragmentowi brakuje odcinków wiążących receptor, przez które pełny hormon wzrostu uruchamia wytwarzanie IGF-1.
Czy fragment działa na odchudzanie u ludzi?
Jedyne opublikowane badanie kliniczne nie wykazało istotnej różnicy w utracie masy ciała ani składzie ciała. Dane o redukcji tłuszczu pochodzą z badań na myszach.
Czy fragment buduje masę mięśniową?
Nie. Bez wiązania receptora hormonu wzrostu nie ma podniesienia IGF-1, a to ten szlak odpowiada za działanie anaboliczne pełnej cząsteczki.
Dlaczego roztwór HGH Fragment szybko się psuje?
Ulega rozkładowi chemicznemu przez deamidację i utlenianie. Użytkownicy zgłaszają spadek skuteczności po około dwóch tygodniach w lodówce.
Czy AOD9604 jest zabroniony w sporcie?
Tak. Światowa Agencja Antydopingowa zalicza AOD9604 do kategorii S0, czyli substancji niezatwierdzonych do stosowania u ludzi, i wskazała, że zakaz obowiązuje od 2011 roku.
Czy HGH Fragment 176-191 jest zarejestrowanym lekiem?
Nie jest. Zmodyfikowana wersja AOD9604 nie przeszła rejestracji, a wniosek został odrzucony przez amerykańską Agencję Żywności i Leków w 2007 roku.
Skąd pochodzą informacje w tym wpisie?
Budowa fragmentu, brak wpływu na IGF-1, dane z badań na myszach (12 do 23%) i wynik jedynego badania u ludzi pochodzą z materiału serwisu FormBlends w wersji z 30 maja 2026 roku. Ten sam materiał podaje niepowodzenie AOD9604 w badaniu fazy drugiej b, odrzucenie wniosku przez FDA w 2007 roku, problemy ze stabilnością roztworu oraz status związku badawczego. Strona sprawdzona 31 sierpnia 2026 roku.
Status AOD9604 w kategorii S0 oraz informacja, że zakaz obowiązuje od 2011 roku, pochodzą z oświadczenia Światowej Agencji Antydopingowej w sprawie tej substancji, opublikowanego na wada-ama.org. Zdanie o przewadze danych zwierzęcych nad danymi o bezpieczeństwie u ludzi pochodzi z przeglądu Mendias CL i Awan TM „Safety and Efficacy of Approved and Unapproved Peptide Therapies for Musculoskeletal Injuries and Athletic Performance”, Sports Medicine 2026, numer PMID 41966639, odczytanego przez Europe PMC. Strony sprawdzono 7 września 2026 roku.