Ipamorelina, TB-500, CJC-1295 i GHK-Cu w tabletkach nie mają za sobą ani jednego opublikowanego badania u ludzi. Wszystko, co wiadomo o działaniu tych cząsteczek u człowieka, pochodzi z podania dożylnego albo podskórnego. Tabletki z tymi nazwami są więc sprzedawane bez pomiaru, ile substancji trafia z nich do krwi. Poniżej rozkładamy każdą z czterech cząsteczek osobno i pokazujemy, skąd wzięły się wyniki, o których czytasz.
Dlaczego peptyd w tabletce to problem?
Peptyd w żołądku i jelicie trafia na te same enzymy, które trawią białko z posiłku. Do tego ściana jelita słabo przepuszcza cząsteczki tej wielkości. Dlatego peptydowe leki doustne powstają tylko z dodatkiem specjalnych substancji ułatwiających wchłanianie.
Najlepiej zbadanym przykładem jest semaglutyd w tabletce z dodatkiem SNAC. Analiza producenta z 2021 roku podała biodostępność 0,8 procent przy zalecanym sposobie przyjmowania. Z każdych 100 mg połkniętego semaglutydu do krwi trafia więc mniej niż 1 mg. Różnicę w dawkach między tabletką a zastrzykiem pokazuje wpis o tym, czy semaglutyd lepiej działa w tabletce czy w zastrzyku.
Tabletki z ipamoreliną, TB-500, CJC-1295 czy GHK-Cu nie podają, jaką substancję wspomagającą zawierają i jakie wchłanianie uzyskano. Producent leku musiał to zmierzyć, a sprzedawca kapsułek takiego obowiązku nie ma.
Co wiadomo o każdej z czterech cząsteczek?
Każda z czterech cząsteczek ma badania u ludzi wyłącznie po wstrzyknięciu. Tabela zbiera drogę podania z tych badań i to, co w nich zmierzono.
| Cząsteczka | Badanie u ludzi | Droga podania | Dane po połknięciu |
|---|---|---|---|
| Ipamorelina | zdrowi mężczyźni, 1999 | wlew dożylny | brak |
| CJC-1295 | zdrowi dorośli, 2006 | podskórnie | brak |
| Tymozyna beta-4 | zdrowi ochotnicy, 2010 | dożylnie | brak |
| GHK-Cu | kosmetyki na skórę | na skórę | brak |
Słowo "brak" oznacza, że w bazie PubMed nie znaleźliśmy takiej pracy według stanu na 10 października 2026 roku. Kapsułka z każdą z tych nazw jest więc produktem, którego działanie po połknięciu nikt nie opisał.
Co wiadomo o ipamorelinie w tabletkach?
Ipamorelina działa u człowieka po podaniu dożylnym, co pokazało badanie z 1999 roku. Wzięło w nim udział osiem zdrowych mężczyzn na każdym z pięciu poziomów dawki. Każda dawka wywołała wyrzut hormonu wzrostu ze szczytem po około 40 minutach. Okres półtrwania ipamoreliny wyniósł 2 godziny.
W 1998 roku chemicy Novo Nordisk szukali sekretagogu hormonu wzrostu działającego po połknięciu. Za punkt wyjścia wzięli ipamorelinę i zmniejszyli jej cząsteczkę. Tak powstał między innymi związek NN703, który u psów miał biodostępność doustną 30 procent. NN703 jest jednak inną cząsteczką niż ipamorelina, a w sprzedaży jako peptyd do badań go nie ma.
Wyniki ipamoreliny w kolejnych badaniach zbiera wpis o tym, jakie efekty dała ipamorelina w badaniach.
Czy CJC-1295 działa po połknięciu?
CJC-1295 podnosił hormon wzrostu i IGF-1 w badaniu z 2006 roku po pojedynczym zastrzyku podskórnym. Stężenie hormonu wzrostu rosło od 2 do 10 razy i trzymało się przez co najmniej 6 dni. IGF-1 wzrastało od 1,5 do 3 razy na 9 do 11 dni. Okres półtrwania CJC-1295 wyniósł od 5,8 do 8,1 dnia.
Tak długie działanie daje CJC-1295 z przyłączonym DAC, który wiąże się z białkiem krwi. Mechanizm ten zaczyna działać dopiero we krwi, więc nie pomaga cząsteczce przejść przez jelito. Różnicę między wersjami opisuje wpis o tym, czy wybrać CJC-1295 z DAC czy bez DAC.
Co pokazały badania nad TB-500 i tymozyną beta-4?
TB-500 jest krótkim fragmentem tymozyny beta-4, białka złożonego z 43 aminokwasów. Badania u ludzi dotyczą pełnej tymozyny beta-4, a nie samego fragmentu. W badaniu z 2010 roku zdrowi ochotnicy dostawali ją dożylnie w dawkach od 42 do 1260 mg, raz albo codziennie przez 14 dni. Nie zanotowano działań niepożądanych ograniczających dawkę.
Chińskie badanie z 2021 roku podawało zdrowym ochotnikom rekombinowaną tymozynę beta-4 dożylnie, także przez 10 dni. Żadne z tych badań nie sprawdzało postaci doustnej. Różnicę między TB-500 a pełną cząsteczką rozkłada wpis o TB-500 i jego różnicy wobec BPC-157.
Czy peptyd miedziowy GHK-Cu działa w tabletkach?
GHK występuje naturalnie w ludzkim osoczu, ślinie i moczu, a jego ilość spada z wiekiem. Przegląd z 2015 roku opisuje GHK-Cu przede wszystkim w kosmetykach nakładanych na skórę. Wymienia w nich poprawę elastyczności i gęstości skóry oraz spłycenie drobnych zmarszczek.
Peptydy miedziowe w tabletkach to osobna sprawa. Pracy mierzącej stężenie GHK-Cu we krwi po połknięciu u człowieka w PubMed nie znaleźliśmy. Działanie na skórę opisuje wpis o tym, co pokazują badania nad GHK-Cu.
Czym różnią się peptydy kolagenowe w tabletkach?
Peptydy kolagenowe to hydrolizat kolagenu, czyli białko pocięte na bardzo krótkie kawałki. W badaniu z 2016 roku tripeptyd Gly-Pro-Hyp z takiego hydrolizatu pojawiał się we krwi po połknięciu. Wykrywano go potem także w moczu, w postaci niezmienionego peptydu.
Ten wynik dotyczy konkretnych fragmentów kolagenu, a nie każdego krótkiego peptydu. Peptydy kolagenowe działają jak składnik pokarmu, a ipamorelina czy CJC-1295 mają działać jak sygnał hormonalny. Wynik dla kolagenu nie mówi więc nic o kapsułkach z peptydami na hormon wzrostu.
Dlaczego w sklepie sprzedajemy fiolki, a nie tabletki?
Fiolka z liofilizatem odpowiada postaci, którą stosowano w badaniach u ludzi. Po rozpuszczeniu w wodzie bakteriostatycznej podaje się ją tą samą drogą co w pracach opisanych wyżej. Lista porównuje obie postacie w punktach.
- Fiolka do iniekcji: ta sama droga podania co w badaniach u ludzi, znana zawartość w miligramach.
- Tabletka lub kapsułka: brak badań wchłaniania u ludzi, brak informacji, ile substancji trafia do krwi.
- Cena za działanie: przy tabletce nie wiadomo, jaka część zapłaconych miligramów zadziała.
W sklepie dostępne są fiolki ipamorelina 10 mg Bio-Peptide za 160 zł, CJC-1295 5 mg Bio-Peptide za 95 zł i TB-500 10 mg Bio-Peptide za 140 zł. Peptyd miedziowy to GHK-Cu 100 mg Bio-Peptide za 160 zł. Obie cząsteczki na hormon wzrostu łączy w jednej fiolce Ipamorelin i CJC-1295 Combo Nouveaux za 160 zł.
Przygotowanie roztworu krok po kroku opisuje wpis o tym, jak zrekonstytuować peptyd wodą bakteriostatyczną. Porównanie podania doustnego, donosowego i podjęzykowego zbiera wpis o drogach podania peptydów, a najczęstsze pytanie o kapsułki dotyczy BPC-157 doustnie i w iniekcji. Produkty w sklepie są materiałem do badań laboratoryjnych, a nie lekiem.
Najczęstsze pytania
Czy ipamorelina działa w tabletkach?
Nie ma badania, które by to sprawdziło u ludzi. Ipamorelinę badano u człowieka we wlewie dożylnym, a doustną pochodną NN703 trzeba było zbudować jako inną cząsteczkę.
Czy TB-500 w tabletkach ma badania?
Nie ma. Badania u ludzi dotyczą pełnej tymozyny beta-4 podawanej dożylnie, w dawkach od 42 do 1260 mg w badaniu z 2010 roku.
Czy CJC-1295 można brać doustnie?
Dane u ludzi pochodzą wyłącznie z zastrzyku podskórnego. Po jednym zastrzyku hormon wzrostu rósł od 2 do 10 razy na co najmniej 6 dni.
Czy GHK-Cu w tabletkach działa na skórę?
Nie znaleźliśmy pracy, która mierzyłaby GHK-Cu we krwi po połknięciu. Dane o działaniu na skórę dotyczą kosmetyków nakładanych miejscowo.
Ile peptydu wchłania się z tabletki?
Dla tych czterech cząsteczek nikt tego nie zmierzył. Przy semaglutydzie z dodatkiem SNAC biodostępność tabletki wyniosła 0,8 procent.
Źródła
- Gobburu JV, Agersø H, Jusko WJ i in. Pharmacokinetic-pharmacodynamic modeling of ipamorelin, a growth hormone releasing peptide, in human volunteers. Pharmaceutical Research, 1999, 16(9): 1412-1416. https://doi.org/10.1023/a:1018955126402
- Hansen TK, Ankersen M, Hansen BS i in. Novel orally active growth hormone secretagogues. Journal of Medicinal Chemistry, 1998, 41(19): 3705-3714. https://doi.org/10.1021/jm980197u
- Hansen BS, Raun K, Nielsen KK i in. Pharmacological characterisation of a new oral GH secretagogue, NN703. European Journal of Endocrinology, 1999, 141(2): 180-189. https://doi.org/10.1530/eje.0.1410180
- Teichman SL, Neale A, Lawrence B i in. Prolonged stimulation of growth hormone (GH) and insulin-like growth factor I secretion by CJC-1295, a long-acting analog of GH-releasing hormone, in healthy adults. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, 2006, 91(3): 799-805. https://doi.org/10.1210/jc.2005-1536
- Ruff D, Crockford D, Girardi G i in. A randomized, placebo-controlled, single and multiple dose study of intravenous thymosin beta4 in healthy volunteers. Annals of the New York Academy of Sciences, 2010, 1194: 223-229. https://doi.org/10.1111/j.1749-6632.2010.05474.x
- Wang X, Liu L, Qi L i in. A first-in-human, randomized, double-blind, single- and multiple-dose, phase I study of recombinant human thymosin beta4 in healthy Chinese volunteers. Journal of Cellular and Molecular Medicine, 2021, 25(17): 8222-8228. https://doi.org/10.1111/jcmm.16693
- Pickart L, Vasquez-Soltero JM, Margolina A. GHK Peptide as a Natural Modulator of Multiple Cellular Pathways in Skin Regeneration. BioMed Research International, 2015: 648108. https://doi.org/10.1155/2015/648108
- Overgaard RV, Navarria A, Ingwersen SH i in. Clinical Pharmacokinetics of Oral Semaglutide: Analyses of Data from Clinical Pharmacology Trials. Clinical Pharmacokinetics, 2021, 60(10): 1335-1348. https://doi.org/10.1007/s40262-021-01025-x
- Yamamoto S, Deguchi K, Onuma M i in. Absorption and Urinary Excretion of Peptides after Collagen Tripeptide Ingestion in Humans. Biological and Pharmaceutical Bulletin, 2016, 39(3): 428-434. https://doi.org/10.1248/bpb.b15-00624