Peptyd połknięty trafia najpierw na enzymy trawienne, które rozkładają go na kawałki. W badaniu u ludzi dawka GHRP-6 podana doustnie, dziesięć razy większa od donosowej, nie ruszyła ani hormonu wzrostu, ani ACTH, ani kortyzolu. Ta sama cząsteczka podana do nosa podniosła hormon wzrostu przez całą noc. Poniżej znajdziesz, co zmierzono przy czterech drogach podania i dlaczego fiolki z naszego sklepu są do rozpuszczenia, a nie do wypicia.
Dlaczego przewód pokarmowy jest dla peptydu trudny
Peptyd zbudowany jest z aminokwasów połączonych tak samo jak białko z posiłku. Enzymy proteolityczne traktują go więc jak pokarm i rozkładają. Drugą przeszkodą jest niska przepuszczalność ściany jelita dla cząsteczek tej wielkości. Oba te ograniczenia wymienia przegląd farmakokinetyki semaglutydu z 2024 roku, tłumacząc, czemu postać doustna wymagała osobnej technologii.
Stąd bierze się kształt całego rynku peptydów. Domyślną drogą jest wstrzyknięcie, a każda inna musi udowodnić, że coś do krwi dociera.
Badanie, które porównało trzy drogi podania tej samej cząsteczki
W Journal of Neuroendocrinology w 1999 roku ukazała się praca o GHRP-6 u zdrowych młodych mężczyzn. Porównano w niej kapsułki dojelitowe połykane o 21, podanie donosowe oraz podjęzykowe o 22.45, każde wobec placebo. Dawka doustna wynosiła 300 mikrogramów na kilogram masy ciała, a dwie pozostałe po 30 mikrogramów na kilogram.
| Droga podania | Dawka | Co się zmieniło |
|---|---|---|
| Doustnie, kapsułka dojelitowa | 300 mikrogramów na kilogram | hormon wzrostu, ACTH i kortyzol bez zmian |
| Podjęzykowo | 30 mikrogramów na kilogram | skłonność do wzrostu hormonu wzrostu w pierwszej połowie nocy |
| Donosowo | 30 mikrogramów na kilogram | istotny wzrost hormonu wzrostu przez całą noc |
Wniosek autorów brzmi ostrożnie i dokładnie tak go tu podajemy: skutek zależy od dawki, czasu podawania oraz drogi. Dziesięciokrotnie większa dawka doustna nie odtworzyła tego, co zrobiła mała dawka podana do nosa.
Nos wypada lepiej, ale nie dla każdej cząsteczki
Osobna praca z Xenobiotica z 1998 roku zmierzyła wchłanianie donosowe u szczurów, dla pięciu sekretagogów naraz. Biodostępność ipamoreliny po podaniu do nosa oszacowano na około 20 procent, a dla GHRP-2 i dwóch cząsteczek doświadczalnych na około 50 procent. GHRP-6 wchłaniał się słabiej niż one.
Z tego samego badania pochodzi różnica w wydalaniu. Ipamorelina opuszczała organizm głównie z moczem, a GHRP-6 przeważnie z żółcią, przy pięciokrotnie wyższym klirensie osoczowym. Były to badania na zwierzętach, więc liczb nie przenosimy na człowieka. Porównanie samych cząsteczek daje wpis o różnicach między GHRP-2, GHRP-6 i ipamoreliną.
Doustny semaglutyd: ile kosztuje przejście przez jelito
Semaglutyd jest jedynym analogiem GLP-1 dostępnym w obu postaciach, do wstrzyknięcia i do połknięcia. Przegląd z 2024 roku podaje biodostępność postaci doustnej na poziomie 0,8 procent przy zalecanych warunkach przyjmowania. Wchłanianie jest szybsze niż po wstrzyknięciu, ale znacznie bardziej zmienne.
Okres półtrwania pozostaje ten sam niezależnie od drogi i wynosi około tygodnia. Postać doustną podaje się jednak codziennie, a postać do wstrzyknięcia raz w tygodniu. Nasz sklep prowadzi wyłącznie fiolki z liofilizatem, co pokazuje strona związku semaglutyd.
Podskórnie czy domięśniowo
Przy peptydach do wstrzyknięcia zostaje jeszcze wybór warstwy. Badanie z Fertility and Sterility z 1991 roku podało 5000 jednostek gonadotropiny kosmówkowej dwudziestu czterem zdrowym mężczyznom, połowie podskórnie, połowie domięśniowo. Po podaniu podskórnym stężenie szczytowe pojawiało się później, a okres półtrwania był dłuższy.
Odpowiedź testosteronu, LH i FSH wypadła w obu grupach identycznie. Autorzy uznali drogę podskórną za równie skuteczną. Liczby dla pozostałych związków zbiera wpis o okresach półtrwania peptydów.
Co z tego wynika dla fiolki z naszego sklepu
Każda pozycja w katalogu to liofilizat, czyli proszek do rozpuszczenia przed użyciem. Nie sprzedajemy kapsułek, kropli ani sprayów do nosa, bo dla tych cząsteczek nie ma danych, które by takie postacie uzasadniały. Jedynym wyjątkiem w kwestii postaci są gotowe peny z roztworem, opisane osobno.
Peptydem, przy którym pytanie o drogę podania wraca najczęściej, jest BPC-157. Zbiera to wpis o BPC-157 doustnie i w iniekcji. Samo rozpuszczanie opisuje poradnik o rekonstytucji wodą bakteriostatyczną, a pełną ofertę pokazuje cennik.
Najczęstsze pytania
Czy peptyd można połknąć?
Enzymy trawienne rozkładają go jak białko z posiłku. W badaniu GHRP-6 dawka doustna nie zmieniła żadnego z mierzonych hormonów.
Czy podanie do nosa działa?
Przy GHRP-6 tak: mała dawka donosowa podniosła hormon wzrostu przez całą noc. Biodostępność zależy jednak od cząsteczki.
Dlaczego doustny semaglutyd bierze się codziennie?
Jego biodostępność wynosi 0,8 procent, a wchłanianie jest bardziej zmienne niż po wstrzyknięciu.
Podskórnie czy domięśniowo?
W badaniu nad HCG obie drogi dały taką samą odpowiedź hormonalną, choć przebieg stężeń różnił się w czasie.
Czy sprzedajecie peptydy w kapsułkach?
Nie. Wszystkie pozycje to liofilizat w fiolce, przeznaczony do rozpuszczenia.